Haast en spoed...

Je kent het wel, vlug even een naadje stikken zodat die lap dan weggelegd worden...

 

Je hebt een machine die perfect stikt en ook snel
als het moet...

Maar opeens, voor het eerst na 50 jaar ervaring, is één seconde onoplettendheid genoeg om alles stil te leggen...
                                   
de naald stikt niet alleen door de stof maar ook door een vinger die in de weg ligt...

helemaal er door, het puntje van de naald onderaan zichtbaar. De huisarts krijgt de naald niet in beweging, dan maar naar spoed... we vertrekken om 15.06u.

zoiets is geen prioriteit, het bloedt bijna niet, de pijn is goed te verdragen... dus wachten...wachten en  een RX maken  en wachten... tot na drie uur wachten er toch een chirurg kwam en de naald kon verwijderen, weer wachten om nog een RX te maken om te controleren of alles verwijderd is...wachten op het resultaat... en... er is nog een klein stukje te zien... wachten tot de chirurg terugkomt... laatste stukje eruit peuteren en daarna weer een RX... ondertussen wachten op een baxter met antibiotica want de naald zat door het beentje... de verpleegster komt met een reuze spuit antibiotica en de dokter brengt goed nieuws: alles is verwijderd... we kunnen naar huis... het is 20u55 als we onze garage binnenrijden.

Haast en spoed zorgen voor veel tijdverlies !!!

En maar breien...

Van het een komt het ander... zo  ging het ook met de breirol. Toen mijn aangetrouwde dochter de mooie patronen zag wou ze een trui met gaatjes. Het was een meevaller dat ik nog wit katoen had en ook tal van oude brei-en handwerkboeken waaruit ze kon kiezen.

 Het was heel leuk om in die oude boekjes te neuzen, soms zag ik iets waarvan ik  vergeten was dat ik het ooit gemaakt had toen onze jongens nog klein waren. Na veel wikken en wegen is haar keuze op deze zomerse trui gevallen.

 

Mijn eerste breirol

Het was een uitdaging om de breirol van Annelein af te werken. Het laatste stukje moest afzonderderlijk gebreid worden en er dan steek voor steek aangenaaid worden. De uitleg op het blog was voldoende om het tot een goed eind te brengen.

De zin om nog meer te breien zit er helemaal in. Aangetrouwde dochter Lies heeft zin in een zomers truitje...

Een pakketje

 

Toen Berna vorig jaar naar het quiltweekend kwam heb ik een pakketje gekregen van de Quilthoeve.  Ik hou van de combinatie  stitchery - patchwork. Het quiltje hangt in mijn quiltatelier, een teken van onze vriendschap...

Met een duwtje

Inge heeft er voor gezorgd dat ik weer van me laat horen en iets kan laten zien. Op de ufo-bee had ik al aan de Nearly Insane gewerkt, maar niet van harte, ik wou met de gemaakte blokken een kleinere quilt maken, zo uitzichtloos leek dit project. Inge heeft me overtuigd om toch verder te gaan, haar idee om te updaten kan ik niet laten liggen. Hier  de blokken van de januari :

Zoveel zijn er al