Nieuws en update

Het is twee maand geleden dat ik nog geblogd heb. Eind februari had griep me te pakken, alsof dat niet genoeg was is een virus binnengeslopen en dat zorgde voor een longontsteking op beide longen. Op een zondagnamiddag werd ik in allerijl naar het ziekenhuis gebracht waar men nog een chronische sinusitis ontdekte. Tien dagen opname en veel onderzoeken en medicatie later mocht ik naar huis met het strenge advies van de dokter om veel te rusten. Dat sprak eigenlijk vanzelf want ik was  tot weinig of niets in staat.

 

DH en DS hebben me in de watten gelegd en prima het huishouden in handen genomen. Ik kreeg veel wensen voor beterschap en bloemen om wat lente binnen te brengen.

Sinds twee weken hervat ik stilaan mijn activiteiten, met de nodige rust achteraf, de energie is nog niet helemaal terug. Zo was ik vrijdag op de hoppequiltersbee en gisteren was er ufo-bee bij Katrien. Daar werkte ik voor het eerst weer aan de Nearly Insane. 

Vol enthousiame

Sinds het ufo-weekend heb ik uitsluitend verder gewerkt aan de Nearly Insane. Ik was enkele maanden geleden nog van plan om met deze quilt te stoppen, maar nu is daar zeker geen sprake meer van.

De buit

Een bus met enkel  enthousiaste handwerk-dames reed vorige vrijdag richting Parijs. Het was al enkele jaren geleden dat ik de beurs L"Aiguille en fête bezocht had, ik wou dus opnieuw gaan kijken wat de nieuwe ontwikkelingen zijn op vlak van quilten en borduren. Echte verrassingen waren er niet maar het is een feest om zoveel mooie patronen te zien, het stimuleert zeker om zelf aan de slag te gaan.

Bewust van wat er nog in de kast en de schuiven ligt heb ik geen stofjes gekocht maar enkele praktische spullen en patronen.

Een sluiting voor een beursje, mooie ritsen, labels, speciaal lint en knopen allerhande.

Het is niet dat er geen projecten meer liggen te wachten maar aan deze patronen kon ik niet weerstaan.

En na het schrijven van dit blogje zal ik nog even lezen in de nieuwste Simply Vintage.


                                                      

Met gaatjes

Het is er nog niet het weer voor maar de trui met gaatjes is af. Helemaal naar de zin van Lies.

Zonder verpinken...

Merk je de concentratie tijdens  het ufo-weekend??? Geloof het maar... soms was het  stil tijdens het naaien , daarnaast zongen sommigen mee met toppers uit de jeugdjaren.
 Er was ook op tijd en stond  een natje en een droogje.

's Avonds trokken we naar een brasserie in het dorp ,

om daarna met nieuwe energie nog verder aan onze ufo te werken.

Met dank aan Katrien voor het lenen van enkele foto's.

Ufo-weekend

Tijdens de verbouwing van ons huis verbleven we in een vakantiewoning, de ufo-beeërs kwamen en zagen dat het er goed was en toen ontstond het idee om daar eens samen te komen voor een ufo-weekend.
Dit weekend was het zo ver.

Een voor een kwamen Katrien José, Guute en Inge 
gepakt en gezakt aan.

Er werd flink doorgewerkt aan de ufo's maar er was ook tijd voor een babbeltje en een aperitiefje.
José had een echte affo.

 De anderen werkten aan projecten die nog wel enige tijd onder de ufo's gecatalogeerd zullen worden, we hebben dus nog alle reden om verder te gaan met de ufo-bee!

Haast en spoed...

Je kent het wel, vlug even een naadje stikken zodat die lap dan weggelegd worden...

 

Je hebt een machine die perfect stikt en ook snel
als het moet...

Maar opeens, voor het eerst na 50 jaar ervaring, is één seconde onoplettendheid genoeg om alles stil te leggen...
                                   
de naald stikt niet alleen door de stof maar ook door een vinger die in de weg ligt...

helemaal er door, het puntje van de naald onderaan zichtbaar. De huisarts krijgt de naald niet in beweging, dan maar naar spoed... we vertrekken om 15.06u.

zoiets is geen prioriteit, het bloedt bijna niet, de pijn is goed te verdragen... dus wachten...wachten en  een RX maken  en wachten... tot na drie uur wachten er toch een chirurg kwam en de naald kon verwijderen, weer wachten om nog een RX te maken om te controleren of alles verwijderd is...wachten op het resultaat... en... er is nog een klein stukje te zien... wachten tot de chirurg terugkomt... laatste stukje eruit peuteren en daarna weer een RX... ondertussen wachten op een baxter met antibiotica want de naald zat door het beentje... de verpleegster komt met een reuze spuit antibiotica en de dokter brengt goed nieuws: alles is verwijderd... we kunnen naar huis... het is 20u55 als we onze garage binnenrijden.

Haast en spoed zorgen voor veel tijdverlies !!!