Met aandringen van...

De  zomerpauze die ik nam komt vandaag ten einde.  Meerdere keren had zij gevraagd, neen ... bijna gesmeekt dat ik toch weer zou bloggen, of minstens toch een update van de Nearly Insane zou plaatsen. 

Hier ben ik dan weer, met een blokje dat ik vorige week genaaid heb.

Wat ik de voorbije maanden gerealiseerd heb  laat ik een volgende keer zien.

Opnieuw...

... heb ik dank zij de ufo-bee een blok van de Nearly Insane kunnen afwerken.

Een mooi blok, waaraan ik langer gewerkt heb dan gedacht.

Kesako-tas

Juli vorig jaar ben ik begonnen aan de Kesako-tas. Elke maand een reep naaien lukte makkelijk.
Nu ben ik begonnen aan het samenstellen van de tas.

Ik ben er nog niet in geslaagd om de gewenste haakjes en handvatten te vinden zodat ik kan verder werken.

Alles ligt aan de kant totdat ik op een beurs of tentoonstelling vind wat ik zoek.

Bee en ufo-bee

Zoals zij en zij reeds vertelden op hun blog was het gisteren Hoppequiltersbee. Er kwamen veel bekenden die we al lange tijd niet meer gezien hadden.

 Carine showde deze prachtige geborduurdebloemen.

Ik had de one-patch bij, er zijn al 36 zandlopertjes gemaakt...

Vandaag was het ufo-bee. 

José borduurt steeds verder aan de applecore,

dit is het werk van Katrien, het wordt nog drie keer zo groot!

Meer over vandaag zal  je nog bij Inge en Katrien kunnen lezen.

De dames hadden ook oog voor de creativiteit van mijn echtgenoot, die letterkapper is.

In zijn atelier kregen ze uitleg over de nieuwe werken. 

Vaderdag

Zondag laatst was het vaderdag. In de Freinetschool De Torteltuin hadden de kids van het eerste leerjaar de fluoverf kleurrijk uitgesmeerd op lapjes.

 Daarbij hadden ze een tekening gemaakt van hun papa en op een foto van zichzelf schreven ze

"een kussen vol kussen".

Van de artistieke lap werd een kussen genaaid. Ik en mijn naaimachine waren  de gelukkigen die dit werk(je) tot een goed einde brahcten.

20 kussentjes van lieve kinderen voor hun liefste papa.

Ik werd ook verrast...

...met deze dankjewel.